Welkom op Weblog.nl. Dit is het eerste bericht op jouw nieuwe weblog. Dit bericht kun je aanpassen of verwijderen. Lees in de Kennisbank hoe je een bericht aanmaakt.

Veel plezier!

Zoals jullie misschien al gemerkt hadden, was het een tijdlang stil op Rose’s Thoughts. Er kwam constant vanalles tussen. School, de paarden, boeken lezen, heftige msn-gesprekken, kortom: Bloggen was even out of the picture. Maar nu ben ik weer (even) terug. Ik ben woensdag jarig (HOERA!) en heb volgende week S.E.weken, dus veel tijd zal ik misschien niet hebben. Toch zal ik proberen om het vele bloggen weer op te pakken. Hier het bericht van vandaag.

Eens in de zoveel weken is er in mijn stad weer kermis. De ene keer met alleen gokspellen, waar je jezelf kapot aan ergert omdat je toch nooit wint, de andere keer vol heftige atracties. Deze keer was er sprake van het laatste! Dus ging ik met een grote groep meiden en een enkele jongen naar de stad. Iedereen kwam slechts tien tot vijftien euro aanzetten, wat meestal niet veel is voor een kermis! Maar hoera, het was Eurodag! Dat betekende vijftien jolige ritjes in de Octopus, de Break-Dance of de Disco Train!

Erg nuttig is het niet, zo’n kermis. Maar ik en mijn vriendinnen hadden de grootste lol. In atracties waar andere mensen met witte hoofden uitkwamen, kwamen wij met betraande gezichten van het lachen uit gewaggeld. Hoe heftiger we door elkaar geschut werden, hoe harder we moesten lachen. Zelfs het trappenhuis, waar alle andere jongeren snel voorbij liepen, was voor ons een pretje. Ik viel bijna om van het lachen toen mijn vriendin op de lopende band zich zo stevig aan de band vast hield dat haar benen omhoog gingen en zij bijna achterover klapte.

Mijn plan was 10 uur thuis. Niet dat ik een avondklok heb, integendeel. Als ik tot een uur of 2 de kermis wil afstruinen, vind mijn moeder dat prima. Zolang ik maar niet alleen naar huis hoef en geen gekke dingen doe (oeps…). Uiteindelijk kwamen ik en mijn vriendin tot de conclusie dat je met 15 euro te weinig tijd hebt aan 2 uur. En toen het rond half 11 rustig werd, bleken de attracties nog langer te duren ook! Zonder lang te wachten zat je wel vijf minuten rond te draaien in de Octopus. Zelfs toen iedereen naar huis ging, bleven een vriendin en ik ronddraaien in alle attracties, totdat we beide zo nodig moesten plassen dat we maar besloten richting huis te gaan. In het laatste ritje wilden we (vraag me niet waarom!) elkaar een knuffel geven. Resultaat: Keiharde Kopstoot! Eigenlijk had ik mij dat wel van te voren kunnen bedenken… Hallo, je zit toch in een ronddraaiend, schuddend, vliegend ding! De kopstoot deed ons wel beseffen dat nog 1 lachkick ons in ons broek zou doen plassen. Dus gingen we maar naar huis!

Zoals jullie misschien al gemerkt hadden, was het een tijdlang stil op Rose’s Thoughts. Er kwam constant vanalles tussen. School, de paarden, boeken lezen, heftige msn-gesprekken, kortom: Bloggen was even out of the picture. Maar nu ben ik weer (even) terug. Ik ben woensdag jarig (HOERA!) en heb volgende week S.E.weken, dus veel tijd zal ik misschien niet hebben. Toch zal ik proberen om het vele bloggen weer op te pakken. Hier het bericht van vandaag.

Eens in de zoveel weken is er in mijn stad weer kermis. De ene keer met alleen gokspellen, waar je jezelf kapot aan ergert omdat je toch nooit wint, de andere keer vol heftige atracties. Deze keer was er sprake van het laatste! Dus ging ik met een grote groep meiden en een enkele jongen naar de stad. Iedereen kwam slechts tien tot vijftien euro aanzetten, wat meestal niet veel is voor een kermis! Maar hoera, het was Eurodag! Dat betekende vijftien jolige ritjes in de Octopus, de Break-Dance of de Disco Train!

Erg nuttig is het niet, zo’n kermis. Maar ik en mijn vriendinnen hadden de grootste lol. In atracties waar andere mensen met witte hoofden uitkwamen, kwamen wij met betraande gezichten van het lachen uit gewaggeld. Hoe heftiger we door elkaar geschut werden, hoe harder we moesten lachen. Zelfs het trappenhuis, waar alle andere jongeren snel voorbij liepen, was voor ons een pretje. Ik viel bijna om van het lachen toen mijn vriendin op de lopende band zich zo stevig aan de band vast hield dat haar benen omhoog gingen en zij bijna achterover klapte.

Mijn plan was 10 uur thuis. Niet dat ik een avondklok heb, integendeel. Als ik tot een uur of 2 de kermis wil afstruinen, vind mijn moeder dat prima. Zolang ik maar niet alleen naar huis hoef en geen gekke dingen doe (oeps…). Uiteindelijk kwamen ik en mijn vriendin tot de conclusie dat je met 15 euro te weinig tijd hebt aan 2 uur. En toen het rond half 11 rustig werd, bleken de attracties nog langer te duren ook! Zonder lang te wachten zat je wel vijf minuten rond te draaien in de Octopus. Zelfs toen iedereen naar huis ging, bleven een vriendin en ik ronddraaien in alle attracties, totdat we beide zo nodig moesten plassen dat we maar besloten richting huis te gaan. In het laatste ritje wilden we (vraag me niet waarom!) elkaar een knuffel geven. Resultaat: Keiharde Kopstoot! Eigenlijk had ik mij dat wel van te voren kunnen bedenken… Hallo, je zit toch in een ronddraaiend, schuddend, vliegend ding! De kopstoot deed ons wel beseffen dat nog 1 lachkick ons in ons broek zou doen plassen. Dus gingen we maar naar huis!

Ja dames, vanaf vandaag ben ik officieel een Dubbel D-er! Haha, grapje joh! Wel moest ik vandaag een klein beetje onder het mes.

Al sinds ik al mijn schattige, dierbare melktandjes heb gewisseld word ik Rose Hoektandloos genoemd. Mijn grote-mensen-hoektanden zijn namelijk moeilijk doorgekomen. De linker zit al een tijdje netjes in het rijtje, maar mijn rechterhoektand liet te lang op zich wachten. Na foto’s gemaakt te hebben bij de Ortho bleek dat hij vastzat in mijn gehemelte. Great, heb ik weer! Twee weken geleden kreeg ik van mijn orthodontist een brief mee voor de kaakchirurg! Jukz.

Vanochtend was dus de grote dag! Om kwart over 11 had ik een afspraak bij de "Weledelzeergestelde heer" blabla! Nou nou, wat een naam voor een gewone, hyperactieve kaakchirurg. Ik kwam daar (bijna te laat) bloednerveus aan. Toen ik zag dat mijn verdovingen gedaan zouden worden door een vreselijk lekkere, maar ook vreselijk jonge assistent moest ik toch even slikken! Ik moest direct op de stoel gaan liggen. Zonder enkele waarschuwing werden er vreselijk felle lampen op mijn hoofd gezet, recht in mijn ogen. Die begonnen natuurlijk meteen te tranen en dacht de assistent dat ik zo bang was dat ik moest huilen (wat stiekem ook wel een tikkeltje waar was).

Toen kwam die gozer met zijn prikjes. Vre-se-lijk veel pijn deed het. Die man zei ook nog eens heel vrolijk "Dit gaat pijn doen, even slikken dus!" Ja duuh, alsof dat kon met zo’n prik in mijn gehemelte. Gelukkig werkte de verdoving snel en hing al gauw mijn rechterhelfd helemaal scheef en slap. Charming!

De ingreep zelf kostte slechts 10 minuten, waarin er flink gerukt, geduwd en geboord werd. Erg prettig was het niet, ik was blij toen ik mocht opstaan! Momenteel zit er een soort van kauwgom in de wond, wat anderhalve week moet blijven zitten. Het smaakt heel zoet, waardoor al het andere eten raar smaakt. Great! Hopelijk laat die hoektand zich nu snel zien en kan mijn beugel er snel uit!

Xx Rose

Ja dames, vanaf vandaag ben ik officieel een Dubbel D-er! Haha, grapje joh! Wel moest ik vandaag een klein beetje onder het mes.

Al sinds ik al mijn schattige, dierbare melktandjes heb gewisseld word ik Rose Hoektandloos genoemd. Mijn grote-mensen-hoektanden zijn namelijk moeilijk doorgekomen. De linker zit al een tijdje netjes in het rijtje, maar mijn rechterhoektand liet te lang op zich wachten. Na foto’s gemaakt te hebben bij de Ortho bleek dat hij vastzat in mijn gehemelte. Great, heb ik weer! Twee weken geleden kreeg ik van mijn orthodontist een brief mee voor de kaakchirurg! Jukz.

Vanochtend was dus de grote dag! Om kwart over 11 had ik een afspraak bij de "Weledelzeergestelde heer" blabla! Nou nou, wat een naam voor een gewone, hyperactieve kaakchirurg. Ik kwam daar (bijna te laat) bloednerveus aan. Toen ik zag dat mijn verdovingen gedaan zouden worden door een vreselijk lekkere, maar ook vreselijk jonge assistent moest ik toch even slikken! Ik moest direct op de stoel gaan liggen. Zonder enkele waarschuwing werden er vreselijk felle lampen op mijn hoofd gezet, recht in mijn ogen. Die begonnen natuurlijk meteen te tranen en dacht de assistent dat ik zo bang was dat ik moest huilen (wat stiekem ook wel een tikkeltje waar was).

Toen kwam die gozer met zijn prikjes. Vre-se-lijk veel pijn deed het. Die man zei ook nog eens heel vrolijk "Dit gaat pijn doen, even slikken dus!" Ja duuh, alsof dat kon met zo’n prik in mijn gehemelte. Gelukkig werkte de verdoving snel en hing al gauw mijn rechterhelfd helemaal scheef en slap. Charming!

De ingreep zelf kostte slechts 10 minuten, waarin er flink gerukt, geduwd en geboord werd. Erg prettig was het niet, ik was blij toen ik mocht opstaan! Momenteel zit er een soort van kauwgom in de wond, wat anderhalve week moet blijven zitten. Het smaakt heel zoet, waardoor al het andere eten raar smaakt. Great! Hopelijk laat die hoektand zich nu snel zien en kan mijn beugel er snel uit!

Xx Rose

Ondanks het vreselijke nieuws van vanmiddag, wat jullie allemaal vast al hebben gehoord, heb ik toch een leuk verhaal om te vertellen.

Zoals al een paar weekjes gepland was, ging ik vandaag met een groepje vriendinnen naar Amsterdam, het 538 festival. Ik had er uiteraard vreselijk veel zin in! Helaas was ik gisteren vreselijk hard van een paard afgevallen, op mijn rug. Vanochtend voelde ik mij dus net een oud vrouwtje, krakend en al. Gelukkig ging het na het douchen stukken beter en kon ik vol goede moed vertrekken (om kwart over 10, we wilden "op tijd zijn").

Ik wist mijn god niet hoe ik het snelst (en minst vermoeiendst) bij het Museumplein aan zou kunnen komen. Gelukkig heb ik een paar vriendinnen die zijn gezegend met een goed gevoel voor richting en Amsterdamse kennis. We pakten de trein van Almere naar Amsterdam-Zuid. Te zoeken hoefden we niet, want kennelijk waren wij niet de enigsten met vroege plannen! Een hele optocht wiebelende oranje hoedjes van de NS vormden een lange stroom naar de eindbestemming! Ik huppelde hier vrolijk achteraan met mijn knalgele shirt. Tjah, jullie denken toch niet dat ik, ik, iets oranjes in huis had? Haha, not! Gelukkig was ik niet de enigste.

Eenmaal aangekomen op het museumplein zag ik maar 1 ding: BIER! Overal waar je keek, rook, voelde (ja, de grond lag ermee bezaaid) en hoorde was er bier! Veeeeeel bier. En dat om kwart voor 12. Naarmate het feest op gang kwam, deden mijn vriendin en ik een prachtige ontdekking. We zagen constant mensen langslopen met metershoge stapels lege bierbekertjes! Wij dachten "Wat een zwervers, die dingen verzamel je toch niet?" Maar wat bleek nou: 10 lege bierbekertjes was gratis bier! Dat verklaarde die scheve Torens Van Bierbekers!

Ik voelde mij toch wel een tikkeltje misplaatst, zonder ook maar iets oranjigs! Toen kwam ik ineens overal supergave hoedjes tegen! Van die nonchalante rockershoedjes, in knaloranje. Nou, die wilden ik en mijn vriendinnen wel! Voor maar 4 euro (of 40 lege bierbekertjes, maar dat ging ons wat te ver) hadden we allevier een ongelovelijk sexy hoedje! Een foto van de onderkant vind je hieronder!

Het feest was vreselijk gezellig. Ondanks alle dronkenlappen, wietwalmen en ongewenste botsingen heb ik een geweldige tijd gehad. Stiekem schaam ik mij een beetje voor het feit dat ik zwaar ben losgegaan op Wolterkroes ("VAN JE STEM, VAN JE MOND, VAN JE LIJF, VAN JE KONT!") en heb staan swingen op Gerard Joling. Tjah, je moet toch ergens een uitlaatklep vinden!

Dus, wat waren jullie geweldige koninginnendag-verhalen?

Xx Rose

P.s. Ik heb geen slok gedronken hoor^_^
P.P.S. HET HOEDJE!

Ondanks het vreselijke nieuws van vanmiddag, wat jullie allemaal vast al hebben gehoord, heb ik toch een leuk verhaal om te vertellen.

Zoals al een paar weekjes gepland was, ging ik vandaag met een groepje vriendinnen naar Amsterdam, het 538 festival. Ik had er uiteraard vreselijk veel zin in! Helaas was ik gisteren vreselijk hard van een paard afgevallen, op mijn rug. Vanochtend voelde ik mij dus net een oud vrouwtje, krakend en al. Gelukkig ging het na het douchen stukken beter en kon ik vol goede moed vertrekken (om kwart over 10, we wilden "op tijd zijn").

Ik wist mijn god niet hoe ik het snelst (en minst vermoeiendst) bij het Museumplein aan zou kunnen komen. Gelukkig heb ik een paar vriendinnen die zijn gezegend met een goed gevoel voor richting en Amsterdamse kennis. We pakten de trein van Almere naar Amsterdam-Zuid. Te zoeken hoefden we niet, want kennelijk waren wij niet de enigsten met vroege plannen! Een hele optocht wiebelende oranje hoedjes van de NS vormden een lange stroom naar de eindbestemming! Ik huppelde hier vrolijk achteraan met mijn knalgele shirt. Tjah, jullie denken toch niet dat ik, ik, iets oranjes in huis had? Haha, not! Gelukkig was ik niet de enigste.

Eenmaal aangekomen op het museumplein zag ik maar 1 ding: BIER! Overal waar je keek, rook, voelde (ja, de grond lag ermee bezaaid) en hoorde was er bier! Veeeeeel bier. En dat om kwart voor 12. Naarmate het feest op gang kwam, deden mijn vriendin en ik een prachtige ontdekking. We zagen constant mensen langslopen met metershoge stapels lege bierbekertjes! Wij dachten "Wat een zwervers, die dingen verzamel je toch niet?" Maar wat bleek nou: 10 lege bierbekertjes was gratis bier! Dat verklaarde die scheve Torens Van Bierbekers!

Ik voelde mij toch wel een tikkeltje misplaatst, zonder ook maar iets oranjigs! Toen kwam ik ineens overal supergave hoedjes tegen! Van die nonchalante rockershoedjes, in knaloranje. Nou, die wilden ik en mijn vriendinnen wel! Voor maar 4 euro (of 40 lege bierbekertjes, maar dat ging ons wat te ver) hadden we allevier een ongelovelijk sexy hoedje! Een foto van de onderkant vind je hieronder!

Het feest was vreselijk gezellig. Ondanks alle dronkenlappen, wietwalmen en ongewenste botsingen heb ik een geweldige tijd gehad. Stiekem schaam ik mij een beetje voor het feit dat ik zwaar ben losgegaan op Wolterkroes ("VAN JE STEM, VAN JE MOND, VAN JE LIJF, VAN JE KONT!") en heb staan swingen op Gerard Joling. Tjah, je moet toch ergens een uitlaatklep vinden!

Dus, wat waren jullie geweldige koninginnendag-verhalen?

Xx Rose

P.s. Ik heb geen slok gedronken hoor^_^
P.P.S. HET HOEDJE!

Het zit mij ook niet mee! Twee maanden lang keek ik uit naar anderhalve week heerlijke vakantie. Twee maanden heb ik geen kuchje, niesje, krampje of pijn gehad! En nu, de eerste dag van mijn vakantie, ben ik ziek! Buikgriep, hoofdpijn, misselijkheid, noem maar op! Vreselijk.

Hebben jullie gemerkt hoe lekker weer het was vanochtend? Ik maar half. Ik ging buiten op de schommelbank liggen, ben in slaap gevallen en werd 4 uur (!!!) later en 4 tinten bruiner wakker. Geweldig, nu had ik nog een zonnensteek ook! Tevreden over mijn bruin geworden buikje ben ik wel, maar ik had het liever wat "bewuster" bruin laten worden!

De hele dag (of eigenlijk de halve, aangezien ik meer sliep dan wakker was) heb ik doorgebracht op twee droge crackers en een beetje koffie. Net heb ik wat stokbrood gegeten, maar ik wens nu hevig dat ik het nooit gedaan had. Vandaag dus geen lang bericht, ik ga lekker op de bank hangen en hopen dat ik mij voor maandag (want dan gaat er iets leuks gebeuren, vertel ik later wel) beter voel! Geniet allemaal van jullie vakantie!

Wat zijn trouwens jullie plannen? Feesten met koninginnedag en bevrijdingsdag? I know I will!

Xx Rose

Het zit mij ook niet mee! Twee maanden lang keek ik uit naar anderhalve week heerlijke vakantie. Twee maanden heb ik geen kuchje, niesje, krampje of pijn gehad! En nu, de eerste dag van mijn vakantie, ben ik ziek! Buikgriep, hoofdpijn, misselijkheid, noem maar op! Vreselijk.

Hebben jullie gemerkt hoe lekker weer het was vanochtend? Ik maar half. Ik ging buiten op de schommelbank liggen, ben in slaap gevallen en werd 4 uur (!!!) later en 4 tinten bruiner wakker. Geweldig, nu had ik nog een zonnensteek ook! Tevreden over mijn bruin geworden buikje ben ik wel, maar ik had het liever wat "bewuster" bruin laten worden!

De hele dag (of eigenlijk de halve, aangezien ik meer sliep dan wakker was) heb ik doorgebracht op twee droge crackers en een beetje koffie. Net heb ik wat stokbrood gegeten, maar ik wens nu hevig dat ik het nooit gedaan had. Vandaag dus geen lang bericht, ik ga lekker op de bank hangen en hopen dat ik mij voor maandag (want dan gaat er iets leuks gebeuren, vertel ik later wel) beter voel! Geniet allemaal van jullie vakantie!

Wat zijn trouwens jullie plannen? Feesten met koninginnedag en bevrijdingsdag? I know I will!

Xx Rose

Hé jakkie, alweer twee dagen geen berichten. Don’t blame it on me, blame it on schoo! Alle volwassenen snappen nooit hoe druk wij tieners/pubers/meisjes het eigenlijk wel niet hebben. Daarom heb ik hier 5 redenen waarom ik vind dat ik een vreselijk druk leven heb!

1. Drie keer in de week paardrijden lijkt niet veel, maar als je bedenkt dat ik er 4 uur mee bezig ben, kijk je wel anders!
2. Twee keer in de week tot half 5 op school zitten vergt vreselijk veel energie. Er is dus minstens 2 uur nodig om onbeschaamd voor mij uit te staren en bij te komen!
3. Aangezien de zwerverlook allang weer uit is, is goede verzorging een must. Niet alleen een ochtendritueel, ook na schooltijd moet eraan gewerkt worden. Naar de kapper, haarmaskertjes, shoppen, noem maar op.
4. Om mijn passie voor schrijven tot mijn beroep te maken, moet ik flink oefenen, flink bloggen dus!
5. Tja, na school moet er natuurlijk ook nog gesocialized worden. Zo’n 4 uur per dag!

Dus, ouders, leraren, volwassenen: HOUD JE MOND! Want wij tieners hebben echt wel meer te doen naast school! Haha

Xx Rose