Ja dames, vanaf vandaag ben ik officieel een Dubbel D-er! Haha, grapje joh! Wel moest ik vandaag een klein beetje onder het mes.

Al sinds ik al mijn schattige, dierbare melktandjes heb gewisseld word ik Rose Hoektandloos genoemd. Mijn grote-mensen-hoektanden zijn namelijk moeilijk doorgekomen. De linker zit al een tijdje netjes in het rijtje, maar mijn rechterhoektand liet te lang op zich wachten. Na foto’s gemaakt te hebben bij de Ortho bleek dat hij vastzat in mijn gehemelte. Great, heb ik weer! Twee weken geleden kreeg ik van mijn orthodontist een brief mee voor de kaakchirurg! Jukz.

Vanochtend was dus de grote dag! Om kwart over 11 had ik een afspraak bij de "Weledelzeergestelde heer" blabla! Nou nou, wat een naam voor een gewone, hyperactieve kaakchirurg. Ik kwam daar (bijna te laat) bloednerveus aan. Toen ik zag dat mijn verdovingen gedaan zouden worden door een vreselijk lekkere, maar ook vreselijk jonge assistent moest ik toch even slikken! Ik moest direct op de stoel gaan liggen. Zonder enkele waarschuwing werden er vreselijk felle lampen op mijn hoofd gezet, recht in mijn ogen. Die begonnen natuurlijk meteen te tranen en dacht de assistent dat ik zo bang was dat ik moest huilen (wat stiekem ook wel een tikkeltje waar was).

Toen kwam die gozer met zijn prikjes. Vre-se-lijk veel pijn deed het. Die man zei ook nog eens heel vrolijk "Dit gaat pijn doen, even slikken dus!" Ja duuh, alsof dat kon met zo’n prik in mijn gehemelte. Gelukkig werkte de verdoving snel en hing al gauw mijn rechterhelfd helemaal scheef en slap. Charming!

De ingreep zelf kostte slechts 10 minuten, waarin er flink gerukt, geduwd en geboord werd. Erg prettig was het niet, ik was blij toen ik mocht opstaan! Momenteel zit er een soort van kauwgom in de wond, wat anderhalve week moet blijven zitten. Het smaakt heel zoet, waardoor al het andere eten raar smaakt. Great! Hopelijk laat die hoektand zich nu snel zien en kan mijn beugel er snel uit!

Xx Rose