Zoals jullie misschien al gemerkt hadden, was het een tijdlang stil op Rose’s Thoughts. Er kwam constant vanalles tussen. School, de paarden, boeken lezen, heftige msn-gesprekken, kortom: Bloggen was even out of the picture. Maar nu ben ik weer (even) terug. Ik ben woensdag jarig (HOERA!) en heb volgende week S.E.weken, dus veel tijd zal ik misschien niet hebben. Toch zal ik proberen om het vele bloggen weer op te pakken. Hier het bericht van vandaag.

Eens in de zoveel weken is er in mijn stad weer kermis. De ene keer met alleen gokspellen, waar je jezelf kapot aan ergert omdat je toch nooit wint, de andere keer vol heftige atracties. Deze keer was er sprake van het laatste! Dus ging ik met een grote groep meiden en een enkele jongen naar de stad. Iedereen kwam slechts tien tot vijftien euro aanzetten, wat meestal niet veel is voor een kermis! Maar hoera, het was Eurodag! Dat betekende vijftien jolige ritjes in de Octopus, de Break-Dance of de Disco Train!

Erg nuttig is het niet, zo’n kermis. Maar ik en mijn vriendinnen hadden de grootste lol. In atracties waar andere mensen met witte hoofden uitkwamen, kwamen wij met betraande gezichten van het lachen uit gewaggeld. Hoe heftiger we door elkaar geschut werden, hoe harder we moesten lachen. Zelfs het trappenhuis, waar alle andere jongeren snel voorbij liepen, was voor ons een pretje. Ik viel bijna om van het lachen toen mijn vriendin op de lopende band zich zo stevig aan de band vast hield dat haar benen omhoog gingen en zij bijna achterover klapte.

Mijn plan was 10 uur thuis. Niet dat ik een avondklok heb, integendeel. Als ik tot een uur of 2 de kermis wil afstruinen, vind mijn moeder dat prima. Zolang ik maar niet alleen naar huis hoef en geen gekke dingen doe (oeps…). Uiteindelijk kwamen ik en mijn vriendin tot de conclusie dat je met 15 euro te weinig tijd hebt aan 2 uur. En toen het rond half 11 rustig werd, bleken de attracties nog langer te duren ook! Zonder lang te wachten zat je wel vijf minuten rond te draaien in de Octopus. Zelfs toen iedereen naar huis ging, bleven een vriendin en ik ronddraaien in alle attracties, totdat we beide zo nodig moesten plassen dat we maar besloten richting huis te gaan. In het laatste ritje wilden we (vraag me niet waarom!) elkaar een knuffel geven. Resultaat: Keiharde Kopstoot! Eigenlijk had ik mij dat wel van te voren kunnen bedenken… Hallo, je zit toch in een ronddraaiend, schuddend, vliegend ding! De kopstoot deed ons wel beseffen dat nog 1 lachkick ons in ons broek zou doen plassen. Dus gingen we maar naar huis!